Reacties vlak na het ongeval.


Iedereen denkt wel eens aan de mogelijkheid het slachtoffer van een verkeersongeval te worden maar verder dan het afsluiten van een (verplichte verzekering) denkt men meestal niet. Direct na de klap volgen de feiten snel achter elkaar op. Sommige slachtoffers zullen het ganse gebeuren bewust meemaken, anderen zijn bewusteloos.
Door het acute karakter is men meestal gedesorganiseerd, chaotisch, hyperactief, angstig, euforisch,...
Het is heel pijnlijk te ervaren dat men afhankelijk is van derden waar soms letterlijk het leven van afhangt. Dit geeft een gevoel van onveiligheid, angst. De aanwezigheid van paniekerige mensen op de plaats van het ongeval, werkt dit nog meer in de hand.

Sommigen reageren de eerste seconden na het ongeval met huilen, schreeuwen, paniek, terwijl anderen juist zeer koelbloedig blijven. Pas bij het horen van sirenes, het zien van bloed, andere slachtoffers en autowrakken, gaat men soms beseffen dat men betrokken is in een verkeersongeval.

Wanneer men bewusteloos of in coma is, komt dit besef dikwijls pas in het ziekenhuis bij het opnieuw bij bewustzijn komen. Ook de eerste dagen na het ongeval overheerst meestal een gevoel van ongeloof en verbijstering. Men kan nauwelijks bevatten dat men nu zelf betrokken is geraakt bij zo'n verschrikkelijke gebeurtenis.

Alles heeft zo plotseling plaatsgevonden dat men nauwelijks de tijd heeft gehad om de gebeurtenis en de gevolgen in zich op te nemen. De ganse situatie laat zr diepe indrukken na die soms maanden later nog meespelen in de verwerking.